ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ & ΨΥΛΛΑ 2
105 57 ΑΘΗΝΑ
Τηλ 213.16.16.900
Fax 2103246165
Email: adedy@adedy.gr,adedy1@adedy.gr
Αθήνα Μάρτιος 2011
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Πέρασαν 101 χρόνια από την καθιέρωση της 8ης Μαρτίου ως ημέρας της γυναίκας.
101 χρόνια αγώνων του γυναικείου κινήματος για ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, καθώς και για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Σήμερα, λοιπόν, που οι εργαζόμενοι δεχόμαστε την πιο άγρια επίθεση, όλα αυτά που συμβολίζει η 8η του Μάρτη είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.
Βιώνουμε τις βάρβαρες συνέπειες της σοβαρότερης καπιταλιστικής κρίσης. Για να αντιμετωπιστεί η κρίση αυτή, πλήττονται δικαιώματα των εργαζομένων που έχουν κατακτηθεί με αίμα εδώ και έναν αιώνα. Μισθοί μειώνονται, συλλογικές διαπραγματεύσεις καταργούνται, ασφαλιστικά δικαιώματα υποβαθμίζονται, κοινωνικές παροχές εκμηδενίζονται μέχρι τελικής κατάργησής τους!
Το 8ωρο, κατακτημένο με αίμα, αποτελεί πλέον κενό γράμμα, αφού οι εργαζόμενοι σύμφωνα και με τις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης, πρέπει να παραμένουν στην εργασία όσο και όποτε τους χρειάζεται ο εργοδότης.
Η υπογραφή του μνημονίου, η οποία έγινε τάχα για τη «σωτηρία της πατρίδας», αποδεικνύεται καταστροφική όχι μόνο για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και για την ίδια την οικονομία και το δημόσιο πλούτο της χώρας.
Τα πρώτα θύματα αυτής της επίθεσης είναι οι γυναίκες και οι νέοι εργαζόμενοι.
Η ανεργία αυξάνεται με ρυθμούς ρεκόρ και, ενώ το επίσημο ποσοστό της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας αγγίζει το 15,5%, το πραγματικό φτάνει το 20% και προβλέπεται να το ξεπεράσει. Οι γυναίκες αποτελούν το μεγάλο ποσοστό (17,6%) των ανέργων, πολύ υψηλότερο από αυτό των ανδρών (10,4%), σύμφωνα με στοιχεία του Οκτωβρίου 2010.
Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, που αυξάνονται αλματωδώς έναντι της νόμιμης εργασίας, αφορούν περισσότερο τις γυναίκες, οι οποίες αναγκάζονται να αποδεχθούν περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα για να αντιμετωπίσουν και τις ανάγκες της οικογένειας.
Τα ασφαλιστικά δικαιώματα με τους πρόσφατους νόμους (ν.3863/2010, ν.3865/2010) ανέτρεψαν την ίδια τη δομή του ασφαλιστικού συστήματος, μετατρέποντάς το ουσιαστικά, από αναδιανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό και ατομικό αλλά και αυξάνοντας ραγδαία το χρόνο εργασίας και τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση.
Η αναλγησία όμως της κυβέρνησης φαίνεται από τον τρόπο, που αντιμετώπισε τις γυναίκες, αφού τάχα για λόγους ισότητας, αύξησε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησής τους ακόμα και αυτών που έχουν τρία παιδιά, φτάνοντας τα 65 έτη, χωρίς να λαμβάνει παράλληλα κανένα μέτρο για τη στήριξη της οικογένειας!!!
Η εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, που έγινε με τον πιο βίαιο τρόπο, συνδυάστηκε με το μεγαλύτερο χτύπημα στο κράτος πρόνοιας και στις κοινωνικές παροχές.
Οι παιδικοί σταθμοί περιορίστηκαν σε σχέση με τις ανάγκες αλλά και άλλες παροχές, όπως «βοήθεια στο σπίτι», συρρικνώθηκαν, με αποτέλεσμα η οικογένεια και η γυναίκα ειδικότερα, να επιβαρύνεται περισσότερο, αφού καλείται να αναπληρώσει την έλλειψή τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στην περιοχή της Αττικής πάνω από 3.500 αιτήσεις για παιδικούς σταθμούς δεν ικανοποιήθηκαν!!!
Μια οικογένεια, λοιπόν, δημοσίων υπαλλήλων η οποία έχει μείωση αποδοχών μέχρι και 25%, καλείται να αναπληρώσει από το μειωμένο εισόδημά της τις ανάγκες των παιδιών και των ηλικιωμένων και αυτό έχει τραγικές συνέπειες για την επιβίωση της οικογένειας αλλά και για την ίδια τη γυναίκα η οποία, εγκλωβισμένη στον κοινωνικά στερεοτυπικό της ρόλο, καταδικάζεται σε επαγγελματική και κοινωνική στασιμότητα.
Το Δημόσιο συρρικνώνεται δραματικά, με στόχο να μειωθούν οι θέσεις εργασίας ακόμα και – όπως λένε οι υπουργοί - 200.000 εργαζομένων. Οι νέες προσλήψεις είναι σχεδόν απαγορευτικές, αλλά και αυτές, που έχουν ήδη γίνει, είναι με ελαστικές μορφές απασχόλησης.
Ελαστικές μορφές απασχόλησης σημαίνει περιορισμένα εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα.
Ακόμη και η μητρότητα αντιμετωπίζεται με διαφορετικό τρόπο, αφού οι γυναίκες που εργάζονται με ελαστικές μορφές εργασίας, δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα για την ανατροφή των παιδιών τους (άδειες μητρότητας), που έχουν άλλες συναδέλφισσές τους.
Δηλαδή, τα παιδιά τους είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.
Η επίθεση δεν τελειώνει εδώ. Ήδη, στις Βρυξέλλες προετοιμάζονται και άλλα μέτρα, με πρώτο σταθμό την επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., στις 24-25 Μάρτη. Σχεδιάζεται, δηλαδή, νέα επέλαση στα δικαιώματα όλων των εργαζόμενων, νέα αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κ.ά..
Η ζωή, λοιπόν, που προετοιμάζουν για μας, χωρίς εμάς, προδιαγράφεται εφιαλτική. Ανεργία, ελαστικές μορφές εργασίας, ανασφάλεια, αδυναμία να αντιμετωπιστούν όχι μόνο οικογενειακές υποχρεώσεις αλλά και η στοιχειώδης επιβίωση ενός ανθρώπου.
Η Γραμματεία Ισότητας της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., όλες οι εργαζόμενες στο Δημόσιο, διαπιστώνοντας τη γενικότερη επίθεση που δεχόμαστε, διακηρύσσουμε τη θέληση και την αποφασιστικότητά μας, να μην γίνουμε οι σύγχρονοι δούλοι. Να υπερασπιστούμε αποτελεσματικά δικαιώματα, που κατέκτησαν για μας προηγούμενες γενεές.
Στη δικτατορία του μνημονίου αμφισβητούνται θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές, όπως η αρχή της ισότητας των δύο φύλων και η εφαρμογή της στην πράξη, λαμβάνοντας υπόψη την ελληνική πραγματικότητα.
Διεκδικούμε:
Ανατροπή του μνημονίου και των πολιτικών που απορρέουν απ’ αυτό, έτσι, ώστε με την λήψη συγκεκριμένων μέτρων να αντιμετωπιστεί η εκρηκτική πλέον κατάσταση της Ελληνικής κοινωνίας.
Μέτρα, που:
- Θα στηρίζουν την εργασία.
- Θα αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ανεργία στις γυναίκες.
- Θα εξασφαλίζουν την επαγγελματική εξέλιξη, με βάση τα προσόντα που έχει σήμερα η γυναίκα.
- Θα κατοχυρώνουν και θα διευρύνουν τα ασφαλιστικά της δικαιώματα.
- Θα αναβαθμίζουν το κοινωνικό κράτος και τις παροχές προς την οικογένεια.
- Θα προωθούν την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων, ώστε να αναδεικνύουν τη γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα σε όλους τους τομείς.
Συγκεκριμένα, προτείνουμε:
- Αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα της αυξανόμενης ανεργίας των γυναικών, που εξακολουθεί να είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτής των ανδρών.
- Ενιαία σχέση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Όχι στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.
- Εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για εργασία και επαγγελματική εξέλιξη (προαγωγές κλπ) και για τα δύο φύλα.
- Αναγνώριση της προσφοράς της γυναίκας στην οικογένεια, όσον αφορά στα ασφαλιστικά της δικαιώματα και ειδικότερα:
- Χορήγηση της σύνταξης (αφορά και στους δύο συζύγους) στον επιζώντα σύζυγο Δημ. Υπάλληλο σε περίπτωση θανάτου του/της συζύγου ανεξαρτήτως προϋποθέσεων, σύμφωνα με τα ισχύοντα για τους ασφαλισμένους των υπολοίπων Ταμείων.
- Χορήγηση της εφάπαξ αποζημίωσης και των μερισμάτων στους κληρονόμους, χωρίς προϋποθέσεις σε περίπτωση θανάτου του Δημ. Υπαλλήλου.
ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
- Αύξηση της άδειας μητρότητας και δυνατότητα χορήγησής της σε όλες τις εργαζόμενες στο Δημόσιο, ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
- Αύξηση της άδειας μητρότητας ή επέκταση μειωμένου ωραρίου σε περίπτωση διδύμων.
- Επιπλέον μέτρα διευκόλυνσης (άδειες – ωράριο) για γονείς παιδιών με ειδικές ανάγκες.
- Λήψη ουσιαστικών μέτρων (άδειες, λήψη στεγαστικών δανείων με καλύτερες προϋποθέσεις) για τη στήριξη μονογονεϊκών οικογενειών.
- 5.Χορήγηση άδειας (συγκεκριμένων ημερών), σε περίπτωση ασθένειας παιδιών.
- 6.Αύξηση των ημερών άδειας για σχολική παρακολούθηση.
- Λήψη ουσιαστικών μέτρων (αύξηση της άδειας και καλύτερη ρύθμιση της), σε περίπτωση υιοθεσίας τέκνου.
- Λήψη ειδικών μέτρων στήριξης για την άγαμη μητέρα (τα μέτρα που αναφέρει ο νέος Υπαλληλικός Κώδικας είναι ανεπαρκή και υπολείπονται αυτών του ιδιωτικού τομέα).
- Μέτρα διευκόλυνσης για τους γονείς παιδιών εξαρτημένων από ουσίες, που παρακολουθούν πρόγραμμα αποτοξίνωσης, καθώς το πρόβλημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις και η πολιτεία αρνείται να το αντιμετωπίσει συνολικά.
ΠΑΡΟΧΕΣ
- Ανάπτυξη και κατοχύρωση του κράτους πρόνοιας. Ίδρυση βρεφονηπιακών σταθμών (με πλήρη ωράρια, δωρεάν) και χώρων φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων, επέκταση του μέτρου της «Βοήθειας στο Σπίτι» για όλο τον πληθυσμό και ανάλογα με τις σημερινές ανάγκες. Αν δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, να χορηγείται ειδικό επίδομα για κάλυψη της σχετικής δαπάνης.
- Χορήγηση του οικογενειακού επιδόματος (20% γάμου και 10% τέκνου), υπολογιζόμενου με βάση το 18ο κλιμάκιο της ΠΕ κατηγορίας (είναι απαράδεκτο σήμερα το επίδομα γάμου να είναι 35 ευρώ και το επίδομα τέκνου 18 ευρώ).
- Το επίδομα τέκνου να αυξάνεται, σε ποσοστό, από το δεύτερο παιδί και πάνω.
- Διπλασιασμός του επιδόματος τέκνου για παιδιά με αναπηρία άνω του 67%.
- Επίδομα τοκετού 3.500 ευρώ, τουλάχιστον (το πραγματικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο), αναπροσαρμοζόμενο από τις εκάστοτε Συλλογικές Συμβάσεις στο Δημόσιο.
- Χορήγηση του επιδόματος γάμου που αποτελεί οικογενειακό επίδομα, σε όλες τις μονογονεϊκές οικογένειες, εφόσον υπάρχουν παιδιά και ανεξάρτητα από την ηλικία τους.
Απαιτούμε:
Εξασφάλιση ίσων ευκαιριών στη γυναίκα για κοινωνική και επαγγελματική εξέλιξη ανάλογη με τις πραγματικές δυνατότητες της.
Οι εργαζόμενες στο Δημόσιο σήμερα αντιλαμβανόμαστε ότι πραγματική ισότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε κοινωνία όπου ενισχύονται οι αδικίες και οι ανισότητες, όπου επικρατεί κοινωνική βαρβαρότητα
Μόνη επιλογή μας, ο καθολικός αγώνας για:
- Την ανατροπή των αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών.
- Την κατοχύρωση της πραγματικής ισότητας.
Από τη Γραμματεία Γυναικών της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
